No to mi podziękowali

Od samego rana czułam dziś jakiś wewnętrzny niepokój,nie mogłam się skupić i mało mnie śmieszyło.
Wiem nie od dziś,że mam coś takiego w sobie,że czuję gdy coś ma się wydarzyć i niekoniecznie fajnego.
Nie myliłam się...
Dostałam wymówienie z pracy...Za co? Bo nie chciałam przejść na nowy dział,gdzie przebywanie dłużej grozi najpierw złym samopoczuciem,wymiotami a w fazie końcowej może skończyć się nawet rakiem.Krótko mówiąc przebywanie w tych oparach jest szkodliwe.
Wkurza mnie to,bo zatrudniona zostałam jako menadżer działu pakowalni,wszyscy mnie chwalili,że szybko się uczę,że daję radę,że nie nawalam,że wesoła,komunikatywna...i w zeszłym tygodniu usłyszałam,że mam się przenieść na nowy dział,bo szybko opanuję nową maszynę. Bez marudzenia poszłam ale wdychanie tego świństwa zwanego silikonem sprawiało,że bardzo źle się czułam...wręcz koszmarnie...
Powiedziałam szefowi...usłyszałam tylko "to niedobrze" i kazał wrócić na moje dawne stanowisko.

Dziś mnie zawołał do siebie i wręczył kartkę z wypowiedzeniem.
Dziewczyny jest mi cholernie źle,bo dawno nie pracowałam z tak fajną wiarą,w godzinach dla mnie idealnych i masz...jestem załamana...
I jak sobie pomyślę,że muszę do końca marca tam chodzić,to mam ochotę się pochlastać.

Mam cholernego pecha,bo zawsze jak tylko coś jest fajnie,jak mi się układa to nagle wszystko szlag trafia!

Przepraszam za tego posta ale muszę się gdzieś wyżalić,wyrzucić to z siebie...popłakać...
Życie jest takie niesprawiedliwe...