sobota, 29 sierpnia 2015

WIEJE NUDĄ

 
 
 
 
 
 
Trochę mnie tu nie było ale nie bardzo mam wam co pokazywać. U mnie wnętrzarsko nic się nie dzieje, mam totalną blokadę, zero pomysłów, co zapewne też wynika z tego, że ostatnio jestem bardzo przemęczona. Nie zamierzam tu stękać i użalać się nad sobą więc pokażę kilka kadrów, wiejących nudą. Wszystko stoi tak jak stało, dwa nowe świeczniki z pepco i moje ulubione róże.
Spostrzegawcze osoby pewnie zauważą, że lustro wciąż nie wisi, bo niestety nie mam kiedy mężowi pokazać gdzie i jak. Karnisz ostatnio mnie mało nie zabił, kiedy zleciał na podłogę i teraz wisi na słowo honoru. W kuchni też nie lepiej, bo szafka kuchenna znad lodówki cały czas w kartonie...w sklepie :), bo czasu brak i mogłabym tak wymieniać w nieskończoność. Może jak przyjdzie wrzesień, to wtedy czasu będzie więcej, bo urlopy się skończą i może mnie natchnie? Oby, bo jak nie, to trzeba będzie zamknąć bloga. Mam takie poczucie, że zawiodłam, że nie daję rady pisać tak jak kiedyś...
 
Liczę, że ten stan minie i wrócą lata świetności, o ile takie w ogóle były haha ;)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Czy któraś z Was, oprócz Ali wysiewała swoje białe dynie? Moje niestety spaliło słońce i mogę pomarzyć. Może któraś zechce mi kilka odsprzedać...w odpowiednim czasie rzecz jasna, bo jak na razie nie przyjmuję do wiadomości, że nadchodzi...no wiecie...ta pora roku na "J"  :))))
 
 
 
Ach, zapomniałabym!
Bardzo dziękuję za Wasze głosy w konkursie, każdy cieszy niesamowicie i widzę jak słupek mi rośnie. Gdyby ktoś chciał mnie wesprzeć głosem co 24 godziny, to zapraszam
Wystarczy się tylko zalogować i oddać głos na mój blog.
 
Ściskam mocno i do następnego!
 
 
 
 
 

wtorek, 18 sierpnia 2015

POTRZEBNY WASZ GŁOS!

 
DZIEWCZYNY!
 
Dostałam zaproszenie do konkursu od KDC Meble i to jak mi w nim pójdzie zależy tylko i wyłącznie od Was. Dlatego zwracam się do Was z ogromną prośbą. Jeśli lubicie mój blog, wystarczy wejść na stronę http://kdcmeble.com/konkurs/ i oddać swój głos na mój blog. Wystarczy się zalogować przez google lub facebook i raz na 24 godziny zagłosować. Nie ukrywam , że bardzo mi na tych głosach zależy :)) Miło by było znaleźć się w pierwszej trójce, bo o wygranej nawet nie marzę.
 
To jak mogę na Was liczyć???
 
 
Z góry dziękuję i będę dawała znać jak mi idzie :)
 
Uściski zostawiam i idę podlewać!
 
 
 

wtorek, 11 sierpnia 2015

MORZE, PLAŻA, DO TEGO ZIMNE PIWO

 
Tydzień urlopu minął jak z bicza trzasnął, bardzo żałuję, bo pogoda nam w tym roku wyjątkowo dopisała. Było gorąco, bardzo gorąco! Z wody nie chciało się wychodzić, choć ta najcieplejsza nie była. W każdym razie odpoczęłam, zrelaksowałam się i chciałabym jeszcze, niestety szara rzeczywistość nie pozwala.
 
W domu panuje totalny chaos, bo przez ten upał nic się nie chce. Wszędzie walają się tony ubrań, butów i walizki z podróży a ja siedzę z zimnym cydrem w dłoni i nadstawiam się w stronę wiatraka, który od rana do wieczora kręci swoimi łopatkami. I tak ten stan trwa do 13-ej,bo później znikam do pracy. Jedno trzeba przyznać, że w tym roku nam się lato udało :) Trzeba się cieszyć, bo za dwa miesiące taka aura będzie tylko wspomnieniem.
Poniżej kilka migawek z Łeby, robionych na szybko, bo totalnie odcięłam się od świata, no może z małymi wyjątkami...wpadając od czasu do czasu na bloga. To już choroba i ogromne uzależnienie!
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ryb najadłam się tyle, że na dłuuugi czas mam dość...frytek zresztą też. Teraz pora wrócić do delikatnych rzeczy, bo pofolgowałam sobie, że głowa mała. Na piwo też mam szlaban, bo od niego tylko brzuch mi "wyskoczył" :))))
Krótko mówiąc chyba pora na dietę ;P
 
Było fajnie i z całą pewnością tam wrócę, może znowu po 17 latach, jak teraz?
I znów mnie ten kurort zadziwi :)
 
Ściskam i idę pod zimny prysznic, bo zwariować idzie w tym upale.
 
 
 
 
 
 

poniedziałek, 27 lipca 2015

Z ZIELONEGO PODWÓRKA

 
Dopiero cieszyłam się na wolny weekend a tu już poniedziałek. Ależ to przeleciało.
Dziś kilka kadrów z tarasu, przy różniej pogodzie, bo ta kapryśna w tym roku jak nigdy.
Raz słońce a  raz deszcz a tego aż nadto, bo zauważyłam, że niektóre rośliny zaczęły żółknąć a inne przestały kwitnąć. Nawet lubiąca wodę hortensja ma dość, bo liście przybrały żółte barwy. Pomidorom koktajlowym raczej też ta ilość wody nie w smak więc się buntują i dojrzewać nie chcą, mam tylko nadzieję, że zdążą dojrzeć przed jesienią. I na koniec białe małe dynie, które posiałam zbyt późno i tak patrzę, że tych to na 100% się nie doczekam, bo przecież do września niedaleko.
Wszystko żyje swoim rytmem, bez większej ingerencji.  Jeszcze żeby tak pogoda była jak na wakacje przystało ale o tym to raczej można pomarzyć.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Byle do urlopu, czyli równy tydzień :) bo za tydzień o tej porze będę w drodze do Łeby!
Huraaa ale się cieszę :)))) Oby tylko nie padało, upałów być nie musi, bo ja do tych smażących się na plaży nie należę. Kiedyś i owszem, leżałam plackiem po kilka godzin a teraz jakaś nerwowa jestem i nie potrafię. Wolę w wodzie w piłkę pograć, pospacerować brzegiem plaży, pozwiedzać ale leżenie? To nie dla mnie!
 
HAPPY DAY! :)
 
 


 

poniedziałek, 20 lipca 2015

CIESZYĆ SIĘ MAŁYMI RZECZAMI

 
 
Dawno mnie tu nie było, oj dawno! Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie więc biję się w pierś. Praca pochłania w zasadzie cały mój czas a kiedy wracam do domu nie mam ani sił ani ochoty na nic. To wszystko sprawiło, że cieszę się każdą wolną chwilą w domu, delektuję życiem i czerpię z tego wielką radość.  Z niecierpliwością czekam początku sierpnia, kiedy to pojadę na tydzień odpocząć nad moje ukochane polskie morze. Wtedy to będę mogła zupełnie wyłączyć tryb "muszę" , "szybciej" i "co jeszcze"
 
A co poza tym? W sumie nic. W domu niewiele się dzieje, kilka nowych kwiatów, żółte poduchy i nieustająca warstwa kurzu na meblach. Wciąż się zastanawiam skąd to cholerstwo się bierze. 
 
 
 
 
Na tarasie wszystko bujnie rośnie i kwitnie, pokażę Wam w kolejnym poście, mam tylko nadzieję, ze nie będzie on za miesiąc ;P
Niewiele spędzam tu czasu, bo nie ma kiedy, nawet z podlewaniem bywa różnie. Za to pogoda nadrabia za mnie. To co przeszło wczoraj przez Poznań nie do opisania. Słonecznie, upalnie a za chwilę czarno, wichura i strugi deszczu. Kanały burzowe jak fontanny, ulice niczym rwące rzeki, połamane drzewa, pozrywane dachy i ludzka tragedia.  Przykre to, kiedy tak patrzy się na to w telewizji, człowiek by chciał tak poderwać się i pomóc, przytulić i pocieszyć...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zapewne to nie ostatni raz, bo klimat się zmienia i będzie się powtarzało, dlatego warto cieszyć się małymi rzeczami, bo duże cieszą wszystkich.
Uczę się tego...
 
 
Słońca, optymizmu i samych radości :)
 
 
 
 
 
 

środa, 1 lipca 2015

TO CI NIESPODZIANKA!

 
Tego się nikt nie spodziewał a na pewno już nie ja. W poniedziałek rano dostałam telefon:
- Dzień dobry, Pani sofa jest gotowa
Cisza w telefonie...
-Halo, jest Pani tam?
- Jestem, jestem ale niesamowicie mnie Pani zaskoczyła, że to już. Bardzo się cieszę!
I po tych słowach ogarnęła mnie panika, bo bardzo się bałam, że zamiast radości i euforii, będzie klapa.
Następnego dnia przyjechało dwóch panów, sofę wnieśli, rozpakowali, zmontowali i pytają czy ok.
Ok? Jest zajebiście!!
Oj jak się cieszę, że wyszła dobrze, bo spać już wczoraj od 5-ej rano nie mogłam!
Kolor ciemnoszary z białą obwódką. Wiem spodziewaliście się nie wiadomo czego ale od dawna wiem, że klasyka i uniwersalna kolorystyka to jest to, co się zawsze sprawdza.
Początkowo miała być w bardzo jasnym szarym, wręcz białym ale kiedy dotarłam do sklepu i jeszcze raz przejrzałam próbniki tkanin, zmieniłam zdanie. Materiał i praktyczny kolor, bardziej pożądany niż super ładny wygląd...na kilka dni, bo przy psie i "dzieciach" długo jasna by nie była.
 
 
 
 
 
Wolałabym, żeby była trochę bardziej odsunięta od kaloryfera ale niestety metraż pokoju na to nie pozwala i nic więcej w tej kwestii nie da się zrobić.
 
 
 
Tak to teraz wygląda. Ja jestem zadowolona, mąż też, choć stwierdził, że jest zbyt dużo tych wielkich poduszek i żeby się wygodnie ułożyć, musi część wyrzucić na podłogę. Jak będzie dalej okaże się w praniu :) Najważniejsze, że już jest!
 
 
Uściski zostawiam i znikam na taras podlewać, bo upał był dzisiaj spory. I tak trzymać!
 
 
Beti
 
 
 

piątek, 26 czerwca 2015

I JAK TO WCISNĄĆ?

 
DOBRY WIECZÓR!
 
Od jakiegoś czasu pracuję nad zmianami w moim salonie i małymi kroczkami zmieniam to i owo. Jeśli wszystko dobrze pójdzie, to w połowie przyszłego miesiąca salon będzie gotowy na tip top i wreszcie będę mogła powiedzieć, że jest ok...przynajmniej na tą chwilę tak mi się wydaje.
Idąc w kierunku tych zmian, postanowiłam zmienić coś na ścianie, bo półka ribba i stojące na niej ramki już mi się opatrzyły i zapragnęłam jak każda wnętrzarska wariatka :) coś zmienić.
Chciałam by było to lustro, które będzie odbijało światło i optycznie powiększy przestrzeń. Wiedziałam też, że ma być srebrne, bo złoto, to kompletnie nie moja bajka i nie jest mi z tym kolorem po drodze.
Długo szukałam lustra, które gdzieś kiedyś widziałam w internecie ale niestety nie udało mi się go dostać, ponieważ  nie ma go już w ofercie. Myślałam o lustrze z Jysk-a , dokładnie o tym


 
ale po wizycie w sklepie wyleczyłam się z niego bardzo szybko. Mam nadzieję, że nikomu tym stwierdzeniem się nie narażę :) ale to nie moja bajka, wykonanie też pozostawiało wiele do życzenia. Zawitałam do ikei po kilka rzeczy do domu, przez przypadek je zobaczyłam i to była miłość od pierwszego wejrzenia!
 
 
 
 
 
 
 
Kupiłam też fotel Jennylund i z zadowoloną miną, obładowana jak Rumun udałam się do kasy.
 
 
 
Zapłaciłam i uradowana jak małe dziecko poszłam zapakować do auta. I tu się zaczęły schody, bo jak takie nieogarnięte babsko nie sprawdziłam najpierw czy to wszystko mi wejdzie do niego, bo po co!
Ja pitole, dziewczyny zgrzałam się wtedy jak szczur, bo w żaden sposób nie mogłam tego wszystkiego wcisnąć do trzydrzwiowego samochodu!! Panika, bo co tu robić? Tak sobie przez chwilę pomyślałam, że zadzwonię do męża, żeby ratował ale jak w myślach usłyszałam jak będzie mnie wyzywał, to mi się od razu odechciało. Usiadłam na tych kartonach, nie palę ale gdybym wtedy miała przy sobie papierosa, to mówię Wam, że bym zapaliła :) Ochłonęłam i zaczęłam dalej kombinować. Lustro jakoś wcisnęłam, małe rzeczy też ale z fotelem lekko nie było, bo w żaden sposób nie chciał wejść. Zdesperowana już miałam go zostawić w sklepie i odebrać później ale wpadł mi do głowy pomysł, by wyjąć z kartonu i spróbować raz jeszcze i wreszcie po trudach wlazł! Moja mina zwycięzcy bezcenna :)))))) Zapakowane auto wyglądało trochę jak z tej reklamy ikei, zero widoczności z tyłu i po bokach też hihi
W każdym razie dotarłam do domu cała, to znaczy lustro całe a moja radość była wielka!
 
Ogólnie stwierdzam, że jestem udana, bo to nie pierwszy raz, kiedy kupuję a później się okazuje, że auto zbyt małe. Pamiętacie, ze stołem było to samo i wtedy mąż chciał mnie powiesić hihi
 
W każdym razie wszystko stoi i cieszy, jeszcze tylko nowa sofa i będzie "piknie". Fotel stanie bardziej pod oknem na środku i zrobi się luźniej :)
 
 
 
 
 
 
 
 
Dziś piąteczek więc miłego odpoczynku życzę!!