Witajcie kochani.
Dziś bez zdjęć,bo nie dam rady,nie mam siły ani ochoty.
Weekend zaczął się dla mnie pechowo i mam nadzieję,że nim się skończy zapomnę o bólu jaki mnie przeszywa ale od początku.
W czwartek wieczorem kiedy za oknem lał deszcz a ja siedziałam sobie w moim ukochanym fotelu czytając gazetki i popijając herbatę z cytryną,mojemu psu się przypomniało,że gdzieś zgubił piłeczkę.
Okazało się,że wpadła mu pod łóżko więc długo nie myśląc chciałam wyciągnąć.
Nie wzięłam tylko jednego pod uwagę,że jak beztrosko czytałam,musiało mnie przewiać,bo okno balkonowe było otwarte a wiał silny wiatr.
Schyliłam się pod łóżko ale nie mogłam dosięgnąć więc jedną ręką je podniosłam a drugą próbowałam wyciągnąć i wtedy mnie skręciło.
Takiego bólu nie pamiętam,padłam jak kłoda na podłogę i leżałam bez ruchu.
Myślałam,że umrę,bo żadna pozycja nie dawała ulgi i tak w oto sposób nabawiłam się bólu korzonków.
Kto choć raz miał wie jak to boli,idzie się pos...z bólu.
Nasmarowałam się maścią,wlazłam pod koc i niby przeszło ale to była tylko cisza przed burzą,bo po wczorajszym maratonie po sklepach w cieniutkiej bluzeczce i w deszczu dopadło mnie znów dziś w nocy.
Nie spałam od 2.30,chodziłam,brałam nospę,smarowałam maściami i nic.
Dziś leżę jak kłoda,wygrzewam się i liczę na litość innych.
Wciąż boli ale zdecydowanie mniej niż w nocy,jeśli się nasili czeka mnie pogotowie,bo kolejnej takiej nocy nie przeżyję!
Najgorsze jest to,że jutro jadę zawieźć córkę do babci,bo jadą nad morze a to jakieś 1,5 godziny w aucie w jedną stronę.
I jeszcze powrót do domu.
Mam nadzieję,że jednak minie ten stan,bardzo tego pragnę.
Moja rada...ubierajcie się ciepło,by nigdy Was takie cholerstwo nie chwyciło,poród przy tym to pikuś!
I nie żartuję,bo nie ma pozycji w jakiej jest lżej.
I na dodatek tego wszystkiego padł mi komp i piszę teraz do Was z takiego małego gówienka,ech...
ale lepiej z takiego niż z żadnego :)
Wyżaliłam się więc znikam po kolejną dawkę Ibupromu a Wam życzę zdrowia :)
Do następnego kochani!


































